متداول ترین و همچنین قوی ترین روش نصب، سیستم کاست است. با نصب کاست پانل های کامپوزیت آلومینیومی، نیازی به تکیه بر چسب ساختاری نیست. آنها به طور ایمن فقط توسط پیچ ثابت می شوند. طول عمر آنها می تواند چندین دهه افزایش یابد.
در زمینه نصب کرتین وال، سیستم "کاست" به روشی اطلاق می شود که در آن پانل های کامپوزیت آلومینیومی به صورت کاست یا پیکربندی سینی مانند نصب می شوند. در این سیستم، پانل ها به طور معمول در بخش های بزرگ یا کاست های خارج از محل پیش ساخته می شوند و سپس به زیرسازی ساختمان در محل متصل می شوند. این روش امکان جابجایی و نصب آسانتر پانلها را فراهم میکند و در صورت نیاز، تعویض یا نگهداری کارآمد را تسهیل میکند. سیستم کاست به دلیل انعطاف پذیری، جذابیت زیبایی و سهولت نگهداری در کاربردهای دیوار پرده محبوب است.

1.
در حین ساخت، اولین مرحله جوشکاری قاب گالوانیزه بر روی دیوار پایه اصلی با توجه به ابعاد مشخص شده در نقشه ها است.

2.
در مرحله بعد، پانل های کامپوزیت آلومینیومی به اندازه مناسب بریده می شوند و یک شیار 25 میلی متری در اطراف محیط پانل ایجاد می شود. گوشه های پانل باید بریده شود. پس از برش، پانل در امتداد شیارها تا می شود. پس از تا شدن، باید سوراخ هایی در امتداد چهار طرف برای تثبیت کدهای گوشه زن با پرچ ایجاد شود.


3. فاصله بین هر کد گوشه زن تقریباً 400-500 میلی متر است. توجه به این نکته مهم است که کدهای گوشه زن در اضلاع مجاور باید در موقعیت های پلکانی نصب شوند. این تضمین می کند که وقتی دو پانل به هم متصل می شوند، هیچ تداخلی وجود ندارد.


4. هنگامی که ابعاد افقی پانل های کامپوزیت آلومینیومی نسبتاً بزرگ است، لازم است یک چارچوب گالوانیزه تقویت شده در پشت نصب شود تا از استحکام سطح اطمینان حاصل شود. چارچوب گالوانیزه تقویت شده معمولاً با استفاده از چسب ساختاری متصل می شود. در حین نصب پانل های کامپوزیت آلومینیومی، از پیچ های خودکار برای تثبیت کدهای گوشه آلومینیومی بر روی چارچوب سازه فولادی استفاده می شود. یک فاصله تقریباً 20 میلی متری بین دو پانل باقی مانده است. هنگامی که تمام پانل های کامپوزیت آلومینیومی نصب شدند، میله های اسفنجی در اتصالات وارد می شوند و به دنبال آن از درزگیر سیلیکونی مقاوم در برابر آب و هوا برای دستیابی به ضد آب و درزبندی زیبایی استفاده می شود.




5. پس از اتمام، می توانید به سادگی فیلم محافظ را از سطح جدا کنید.

سیستم "Rainscreen" روشی است که معمولاً در طراحی پاکت ساختمان استفاده می شود، به ویژه برای سیستم های روکش خارجی مانند دیوارهای پرده. در این سیستم، روکش خارجی (مانند پانل های کامپوزیت آلومینیومی) به گونه ای طراحی شده است که یک مانع محافظ در برابر رطوبت و عناصر آب و هوایی ایجاد کند و در عین حال امکان تهویه و زهکشی را نیز فراهم کند.
در سیستم بارانی، روکش معمولاً با یک شکاف هوا بین لایه روکش خارجی و دیوار ساختاری ساختمان نصب می شود. این شکاف هوا یک منطقه حائل ایجاد می کند که به جلوگیری از نفوذ رطوبت به داخل ساختمان کمک می کند. هر آبی که بتواند وارد روکش خارجی شود، از طریق ترکیبی از جاذبه و تهویه به سمت پایین و خارج، دور از ساختمان هدایت می شود.
اصطلاح "پرده باران" از این ایده ناشی می شود که روکش بیرونی به عنوان یک صفحه برای محافظت از ساختمان در برابر باران و سایر عناصر آب و هوایی عمل می کند، در حالی که همچنان به رطوبت اجازه تبخیر و فرار می دهد. سیستم های بارانی به دلیل توانایی آنها در بهبود عملکرد ساختمان، دوام و بهره وری انرژی با کاهش خطر مسائل مربوط به رطوبت مانند قالب، پوسیدگی و خرابی مصالح ساختمانی محبوب هستند.
