مهندسی ساخت و ساز به مجموعه مهندسی اطلاق می شود که از ساخت انواع مختلف ساختمان های مسکونی و تأسیسات جانبی آنها و همچنین فعالیت های نصب زیرساخت ها، خطوط لوله و تجهیزات مرتبط تشکیل می شود. اصطلاح "ساختمان های مسکونی" به طور خاص به سازه هایی با سقف، تیرها، ستون ها، دیوارها، پایه ها و فضاهای داخلی اشاره می کند که نیازهای انسان برای تولید، زندگی، یادگیری و فعالیت های عمومی را برآورده می کند.
مهندسی ساخت و ساز شامل برنامه ریزی، نقشه برداری، طراحی، ساخت، تکمیل و نصب زیرساخت هایی مانند خطوط لوله و تجهیزات برای ساخت و ساز جدید، نوسازی یا گسترش ساختمان های مسکونی و سازه های مرتبط است. همچنین به پروژه های ساخت و ساز انواع مختلف ساختمان ها که معمولاً به عنوان کارهای ساختمانی شناخته می شوند، اطلاق می شود. این بخش از سرمایه گذاری مستلزم بسیج منابع و فعالیت های ساختمانی فعال برای دستیابی به تکمیل است.
پروژه های ساخت و ساز «ساختمان های مسکونی» شامل کارخانه ها، تئاترها، هتل ها، مغازه ها، مدارس، بیمارستان ها و اقامتگاه ها و غیره است. ساخت، نوسازی یا گسترش آنها مستلزم بسیج منابع و فعالیت های ساخت و ساز فعال برای دستیابی به تکمیل است. «سازهها و تأسیسات وابسته» به تأسیسات جانبی مانند برجهای آب، سولههای دوچرخه و استخرهایی گفته میشود که مکمل ساختمانهای مسکونی هستند.
«نصب زیرساختها مانند خطوط لوله و تجهیزات» به فعالیتهای مربوط به نصب برق، آبرسانی و زهکشی، HVAC (گرمایش، تهویه و تهویه مطبوع)، ارتباطات، سیستمهای هوشمند و سیستمهای آسانسوری اطلاق میشود که مکمل ساختمانهای مسکونی هستند. و امکانات مرتبط با آنها
ویژگی های اساسی: مهندسی ساخت و ساز یکی از شاخه های مهم مهندسی عمران است. به طور کلی، مهندسی ساخت و ساز و مهندسی عمران به یک مفهوم تعلق دارند. بنابراین، ویژگی های اساسی مهندسی ساخت و ساز به طور کلی با ویژگی های مهندسی عمران سازگار است، از جمله چندین جنبه:
ساخت و ساز جامع: ساخت یک پروژه معمولاً شامل سه مرحله است: نقشه برداری، طراحی و ساخت. این امر مستلزم کاربرد رشته هایی مانند نقشه برداری زمین شناسی مهندسی، بررسی هیدروژئولوژیکی، نقشه برداری مهندسی، مکانیک خاک، مکانیک مهندسی، طراحی مهندسی، مصالح ساختمانی، تجهیزات ساختمانی، ماشین آلات ساختمانی، اقتصاد ساخت و ساز و همچنین فناوری ساخت و ساز و سازمان ساخت و ساز است. محاسبات الکترونیکی و فناوری های تست مکانیکی نیز ضروری هستند. از این رو، مهندسی ساخت و ساز یک رشته به طور گسترده یکپارچه است.
اهمیت اجتماعی: مهندسی ساخت و ساز به موازات جامعه بشری توسعه می یابد. تاسیسات ساخته شده منعکس کننده تحولات اجتماعی-اقتصادی، فرهنگی، علمی و تکنولوژیکی دوره های مختلف تاریخی است. بنابراین، مهندسی ساختمان یکی از شاهدان توسعه اجتماعی و تاریخی می شود.
عملی بودن: مهندسی ساخت و ساز طیف وسیعی از زمینه ها را در بر می گیرد، از این رو عوامل تأثیرگذار به طور اجتناب ناپذیر متعدد و پیچیده هستند. این اتکای قوی به کاربرد عملی، مهندسی ساخت و ساز را مشخص می کند.
وحدت فناوری، اقتصاد و هنر معماری: مهندسی ساخت و ساز در خدمت نیازهای انسان است و بنابراین هنرهای اجتماعی-اقتصادی، فناوری و فرهنگی یک دوره تاریخی خاص را با هم ادغام می کند. این نشان دهنده وحدت فناوری، اقتصاد و آفرینش هنری است.
شروع ساخت و ساز: شروع به کار مهندسی ساخت و ساز مستلزم اخذ مجوز ساخت، تایید طراحی سازمان ساخت و ساز توسط مهندس ناظر ارشد و داشتن تیم کامل پروژه شامل سازندگان، برآوردگران هزینه، ناظر ساخت، بازرسان کیفیت، مدیران مصالح و افسران ایمنی است. همه دارای گواهینامه های لازم شرایط سایت باید شامل زیرساخت های کافی برای آب، برق، جاده ها و زمین هموار باشد. واحد ساخت و ساز درخواستی را برای شروع ارائه می کند که قبل از شروع ساخت، توسط مهندس ناظر ارشد تایید می شود.
ابزارهای رایج: ابزارهای رایج مورد استفاده در مشاغل مختلف ساختمانی عبارتند از: ماله، چرخ دستی، مخلوط کن ملات، چهارپایه، نوار فولادی برای کارهای سنگ تراشی. اره دستی، چکش، اره برقی، رنده برقی، رنده خانگی برای کارهای نجاری; قلاب بند، دستگاه خم، دستگاه جوش، دستگاه برش برای کار میلگرد; میکسر بتن، دستگاه جوش برای کار بتن و غیره.
این ترجمه ماهیت مقاله اصلی در مورد مهندسی ساخت و ساز را به تصویر می کشد و ماهیت بین رشته ای، اهمیت اجتماعی، کاربرد عملی و ابزارهایی که معمولا در فعالیت های ساختمانی استفاده می شود را برجسته می کند.